ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

วาเลนไทน์ (Valentine)


       เฮ้ย...วันนี้วาเลนไทน์
       วาเลนไทน์ห่าอะไร...วันนี้วันพุธ
       มันเป็นคำพูดสนุก ๆ สำหรับคนที่โดดเดี่ยวในวันวาเลนไทน์
       เราเองก็เป็น 1 ในนั้น ที่พูดอย่างนั้น ถ้าจะให้เป็นภาษาตามยุคสมัยนี้ คงจะเรียกว่า "โสดแล้วพาล" ซึ่งก็น่าจะเป็นเช่นนั้นจริง ๆ เพราะว่าเวลาสมาคมคนโสดเห็นคนมีคู่เขากระหนุงกระหนิงปิงป่องแช่กันนั้น ก็คงจะเป็นธรรมดาที่จะอิจฉาตาร้อนผ่าว
       สำหรับคนมีคู่ก็คงใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไปโดยปริยาย เสมือนหนึ่งว่าเขาเป็นเจ้าของวันวาเลนไทน์เลย คู่รักหลาย ๆ คู่ก็คงจะมีของเล็กน้อยให้กันอย่างพวกดอกกุหลาบ (มันก็มีทั้งจริงทั้งปลอม) ตุ๊กตา ของกิน (ที่เห็นบ่อย ๆ จะเป็นช็อคโกแลตกับลูกอม) และก็พวกของขวัญกระจิ๊บกระจ๊อย (เช่นรูปคู่ กรอบรูป กระดานไม้ที่ทำให้แฟน อะไรเทือกนั้น) ซึ่ง คนให้ก็แฮปปี้ คนรับก็ออกจะเขิน ๆ ไปหน่อย
       สำหรับคนโสดที่เหมือนไม่โสดนั้น ก็จะได้รับผลบุญก็คือมีคนฝากกุหลาบมาให้เอย มีคนฝากขนมมาให้เอย หรืออาจจะมาให้กับมือเอง แต่นั่นก็เป็นเรื่องตลกแล้วคนที่รับนั้นก็ดูเอ๋อ ๆ เช่นกัน ที่อยู่ดี ๆ คนที่ไม่ได้อยู่ในหัวสมองเรา มาให้ของกับเรา ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เป็นอะไรกัน หรือเค้าอาจจะคิดอะไรกับเรา (สำหรับประการหลังก็คงจะเป็นแนวคิดชาวมโนเลยมั้ง)
       ตัดภาพมาที่คนโสด มันก็ยังคงใช้ชีวิตแบบปกติของมัน ไม่มีอะไรพิเศษ วันนั้นก็เหมือนวันธรรมดาวันหนึ่ง มองคนที่ได้รับของด้วยความอิจฉาและหมั่นไส้ เผลอ ๆ ก็จะหงุดหงิดด้วยสำหรับบางคน ประมาณว่า มึงจะให้กันทำไม เดี๋ยวมันก็หายเดี๋ยวก็ลงถังขยะ ไร้สาระชิบเป๋งเลย มึงไม่เคยให้ของขวัญกันรึไง มึงไม่เคยบอกรักกันรึไง มึงรักกันแค่วันเดียวงั้นหรอ นั่นแหละท่าน ความคิดของคนโสดแล้วพาล แต่จะทำไรได้ มันก็ได้แค่คิด เพราะว่าโอกาสนั้นยังไม่ถึง 555 น่าสงสาร (สงสารตัวเองด้วย 55)
       แต่มองในแง่ดี ความรักเป็นสิ่งที่สวยงาม ไม่ว่าจะเป็นความรักที่มีให้พ่อ-แม่ แฟน เพื่อน ครู-อาจารย์ เราก็มอบความรักให้กลับบุคคลเหล่านั้นได้ ความรักไม่มีแบ่งเพศ แบ่งชนชั้น แบ่งอาชีพ แบ่งศาสนา ความรักนั้นอาจจะเป็นสิ่งที่ถูกกำหนดมาให้เป็นเช่นนั้น วันวาเลนไทน์ อาจจะเป็นวันลองใจสำหรับบางคู่ว่า จะทำให้คู่ของเรามีความสุขได้ไหม หรือจะมีความทุกข์ เพราะบางคู่นั้น จะตัดสินความรักของตน เมื่อถึงวันวาเลนไทน์เสียเป็นส่วนใหญ่ แต่ไม่อยากให้ทำอย่างนั้นนะ เพราะว่าจะวันไหน เวลาใด แห่งหนตำบลใด  เราก็สามารถแสดงความรักกันได้ แต่ทำให้ถูกต้อง ไม่ขัดต่อประเพณีของเรา อย่าลืมนะขอรับว่าเรานั้นเป็นคนไทย อย่าไปยึดติดกับวัฒนธรรมสากลมากเกินไป จนลืมรากเหง้าความเป็นไทยของเรา
       สุดท้ายนี้...อยากจะอวยพรให้คู่รักทุกคู่นั้น มีความสุขในการครองชีวิตรักตลอดกาลและตลอดไป รักกันมิมีเสื่อมคลาย อย่าให้สิ่งใดมาเป็นอุปสรรคต่อการใช้ชีวิตคู่ ขอให้รักกันบนความพอดี ไม่มากไปและไม่น้อยไปนะขอรับ
       ...Happy Valentine's Day...

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

กาลเทศะ (Time Place)

             เรื่องในวันนี้ที่จะปรากฏแก่สายตาของผู้อ่าน ขอบอกว่าเป็นเรื่องแรกที่เขียนด้วยความที่ไม่พอใจกับสิ่งที่เด็กบางคน ทำให้ผู้ใหญ่เห็น...เราโกรธแทนผู้ใหญ่กลุ่มนั้นนะ        กาลเทศะ เป็นอะไรที่มนุษย์ทุกคนควรรู้และควรมี แล้วเป็นอะไรที่เป็นพื้นฐานของสิ่งที่เรียกว่า 'มารยาท" ด้วย เป็นไปได้เหรอที่คนเราจะเป็นคนไม่รู้จักกาลเทศะ        ครับ มันมีแน่นอนครับท่าน ท่านไม่ได้เข้าใจผิดครับ ท่านคงจะเคยเจอกับตัวเองแน่        แล้วเด็กบางคนในยุคสมัยเทคโนโลยีครอบงำกระทำอยู่นั้น บางคนก็ไม่รู้หรอกว่าอะไรควรอะไรไม่ควร คิดจะทำอะไรสนุก ๆ ตามอำเภอใจตลอดเวลา โดยไม่คำนึงถึงอารมณ์และความรู้สึกของคนที่ฟังเราเลยเนาะ นอกจากพ่อ-แม่ ญาติ ๆ ก็คุณครูนี่แหละครับที่เราควรให้ความเคารพและควรทำตนให้ดี เพราะคุณครูนั้นไม่ได้รู้จักคุณเป็นการส่วนตัวที่ขนาดจะทราบถึงนิสัยของคุณหรอกครับ        สิ่งที่เราเจอเราขอสรุปตามความเข้าใจและตามประสบการณ์ เกี่ยวกับเด็กที่พูดอะไรไม่รู้จักกาลเทศะนะครับ (กรณีนี้พบเจอมากที...

ขอให้เหมือนเดิม (I want things to remain the same)

"ไม่ต้องรักเท่าฟ้า แต่ขอให้รักเท่าเดิม ไม่ต้องมีเพิ่มเติม แต่รักไม่น้อยลงไป ไม่ต้องรักจนชั่วนิรันดร์ ตราบที่ฉันนั้นยังหายใจ ขอให้เหมือนเดิม ขอให้เหมือนเดิม..."  (ขอให้เหมือนเดิม : BUDOKAN)        มีโอกาสได้ฟังเพลง "ขอให้เหมือนเดิม" ของ "BUDOKAN" เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ยอมรับเลยว่าแต่ก่อนไม่เคยได้ยินเพลงนี้ (สาบาน!) จนเห็นเพลงนี้ขึ้นใน Youtube บ่อย ๆ เลยลองกดเข้าไปฟัง        พระเจ้า!!! เพลงนี้ช่างโดนใจฉันเสียเหลือเกิน (ในแง่มุมคนที่ไร้ความรักนั้น ก็คงจะต้องฟังเพลงแบบนี้สินะ)         ฉันพอจะเข้าใจคนคนหนึ่ง ไม่ได้ต้องการให้ใครมารักตัวเองมากมายอะไรขนาดนั้น เขายังคงอยากให้ความรักที่จะมอบให้นั้นเป็นความรักที่ธรรมดา ๆ ปกติ ๆ ไม่ต้องมีอะไรมากมาย แหม่! เป็นความรักที่พอเพียงแต่กินใจเหลือเกิน        แต่ก็จริงนะ เราไม่ต้องการความรักที่มันเวอร์วังอลังการบานตะไทอะไรขนาดนั้น (เวอร์ไหมล่ะคุณ???) เพียงแค่รักธรรมดาที่มาจากใจนั้น ก็คงจะมีค่าสำหรับคนคนหนึ่งแล้ว ไม่ต้องรักใครมากกว่าเดิม ไม่ต้องทำอะไรให้...

แอบมอง (Peek)

       คุณเคยลองแอบมองใครสักคนไหม??? แล้วความรู้สึกเป็นอย่างไร???        เป็นธรรมดาที่หัวใจเรากำลังต้องการยืมใบหน้าหรือยืมตัวใครคนหนึ่ง มามโนว่าเขาเป็นคนของเรา เวลาเราทำอะไรเราก็มโนว่าเขาก็อยู่กับเรา ทั้ง ๆ ที่ความเป็นจริงแล้ว เขาอยู่ไกลจากคุณคนละซีกโลกเลยนะนั่น        แต่การเป็นคนที่แอบมองนั้นใช่ว่ามันจะเจ็บหรือมันไม่ได้ดั่งใจหรือไม่ได้หมายความว่าคุณจะแห้วนะ ดีเสียอีก เป็นความสุขทางสายตาของเรา การที่เราแอบมองใครคนนั้นแล้วเขามีความสุขนั้น เราก็พลอยมีความสุขตามไปด้วย แต่ถ้าเขาเกิดเศร้าขึ้นมาล่ะ เราก็อาจจะเป็นฮีโร่หรืออัศวินขี่ม้าขาวไปปลอบเขาก็ได้นะ ยังดีกว่าคนที่ไม่คิดจะทำอะไรเลยแล้วยัง..........ไปชอบเค้ายังจะทำให้เขาสนใจอีก สู้แอบมองห่าง ๆ แล้วไปเป็นฮีโร่ในอนาคตยังไม่ดีกว่าเหรอ        เราก็เคยนะแอบมองคนคนนั้นแล้วเราก็ยิ้มตามไป มันมีความสุขดี แม้ว่าในสายตาเขาไม่มีเราอยู่เลยก็ตาม การแอบมองก็มีประโยชน์เหมือนกันนะ ไม่อึดอัดทั้งสองฝ่าาย เราก็ไม่อึดอัดถึงอยากจะสารภาพความในใจสักเท่าไหนก็ตาม แค่มองตามองใบหน้าน...