ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

ขอให้เหมือนเดิม (I want things to remain the same)


"ไม่ต้องรักเท่าฟ้า แต่ขอให้รักเท่าเดิม ไม่ต้องมีเพิ่มเติม แต่รักไม่น้อยลงไป ไม่ต้องรักจนชั่วนิรันดร์ ตราบที่ฉันนั้นยังหายใจ ขอให้เหมือนเดิม ขอให้เหมือนเดิม..." 
(ขอให้เหมือนเดิม : BUDOKAN)
       มีโอกาสได้ฟังเพลง "ขอให้เหมือนเดิม" ของ "BUDOKAN" เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ยอมรับเลยว่าแต่ก่อนไม่เคยได้ยินเพลงนี้ (สาบาน!) จนเห็นเพลงนี้ขึ้นใน Youtube บ่อย ๆ เลยลองกดเข้าไปฟัง
       พระเจ้า!!! เพลงนี้ช่างโดนใจฉันเสียเหลือเกิน (ในแง่มุมคนที่ไร้ความรักนั้น ก็คงจะต้องฟังเพลงแบบนี้สินะ) 
       ฉันพอจะเข้าใจคนคนหนึ่ง ไม่ได้ต้องการให้ใครมารักตัวเองมากมายอะไรขนาดนั้น เขายังคงอยากให้ความรักที่จะมอบให้นั้นเป็นความรักที่ธรรมดา ๆ ปกติ ๆ ไม่ต้องมีอะไรมากมาย แหม่! เป็นความรักที่พอเพียงแต่กินใจเหลือเกิน
       แต่ก็จริงนะ เราไม่ต้องการความรักที่มันเวอร์วังอลังการบานตะไทอะไรขนาดนั้น (เวอร์ไหมล่ะคุณ???) เพียงแค่รักธรรมดาที่มาจากใจนั้น ก็คงจะมีค่าสำหรับคนคนหนึ่งแล้ว ไม่ต้องรักใครมากกว่าเดิม ไม่ต้องทำอะไรให้มันพิเศษ ให้ความรู้สึกหรือทุก ๆ อย่างนั้นคงเดิมเอาไว้ก็พอแล้ว จะไปอะไรกับมันมากมาย
       ลองนึกดู ถ้าคุณทุ่มเทใจและกายเพื่อคนคนหนึ่ง โดยที่เขานั้นไม่ได้สนใจอะไรคุณเลย คุณคิดว่ามันคุ้มใช่ไหม??
       นั่นแหละ เขาถึงต้องการให้คุณมอบความรักให้เขาเหมือนเดิมอย่างเช่นทุกคุณเคยทำทุกครั้ง
       ชอบคนแบบนี้ก็ดีนะ ไม่ลำบากใจเวลาจะทำอะไรจะให้อะไร คือมีแฟนเป็นคนง่าย ๆ ก็ถือว่าเป็นโชคอะนะ ฉันก็ไม่เข้าใจพวกที่เสพความรักเกินขนาด เสพจนไม่รู้ไม่สนอะไรเลย ว่าคนเหล่านั้นนี่ลึก ๆ แล้วต้องการอะไร ความรัก??? หรือผลพลอยได้??? ก็เป็นอะไรที่น่าคิดเนาะ
        บางทีน่ะ ความรักมันเป็นอะไรที่ไม่ต้องไปเสริม เติม แต่งอะไรให้มันมากกว่าที่คุณเคยสร้างมา ยิ่งไปเติมมัน เท่ากับว่าคุณคิดที่จะทำลายอะไรบางอย่างนะ...งงล่ะสิ ??? งงต่อไปนะ เพราะอยากให้คิดเอาเอง แง่มุมเรื่องความรักแต่ละคนน่ะ ไม่เหมือนกัน!!!
        อ่านแล้วคุณยังอยากจะเติมแต่งความรักให้มันมากขึ้นหรือเปล่า
        หรือคุณจะทำให้ความรักคุณคงเดิม???
        หรือ(2)คุณจะทำให้ความรักของคุณนั้น ลดลง....
        แต่เราคิดว่าทำทุกอย่างให้เหมือนเดิมแหละ ดีที่สุด!!! ไม่ลำบากไม่อึดอัดใจไรมากมายเน้อ
        ปล.บางทีฉันก็คิดได้นะว่าจะพิมพ์ไร แต่พอนิ้วมือของฉันสัมผัสลงบนแป้นพิมพ์เท่านั้นแหละ...กระเจิง มาบอกก่อนเพราะมีหลาย ๆ คน ถามว่าทำไมสั้นจัง อย่างนี้แหละ จะให้ฉันร่างใส่ในกระดาษฉันก็ทำไม่ได้ เบื่อที่จะต้องก้ม ๆ เงย ๆ พิมพ์ ฉันมึนหัว ไว้มีโอกาสจะมาพิมพ์เรื่องนึงยาว ๆ เลย (เรื่องแถฉันถนัดที่จะพิมพ์ยาว ๆ จ้า^^)
#ขอให้ความรักนั้นเหมือนเดิม
#ไม่ต้องเพิ่มเติมแต่งอะไรให้มากมายนักความรักของคุณมาอย่างไรก็คงให้อยู่ในสภาพนั้น
#รักเหมือนเดิมไม่มากขึ้นแต่ก็ไม่น้อยลง

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

กาลเทศะ (Time Place)

             เรื่องในวันนี้ที่จะปรากฏแก่สายตาของผู้อ่าน ขอบอกว่าเป็นเรื่องแรกที่เขียนด้วยความที่ไม่พอใจกับสิ่งที่เด็กบางคน ทำให้ผู้ใหญ่เห็น...เราโกรธแทนผู้ใหญ่กลุ่มนั้นนะ        กาลเทศะ เป็นอะไรที่มนุษย์ทุกคนควรรู้และควรมี แล้วเป็นอะไรที่เป็นพื้นฐานของสิ่งที่เรียกว่า 'มารยาท" ด้วย เป็นไปได้เหรอที่คนเราจะเป็นคนไม่รู้จักกาลเทศะ        ครับ มันมีแน่นอนครับท่าน ท่านไม่ได้เข้าใจผิดครับ ท่านคงจะเคยเจอกับตัวเองแน่        แล้วเด็กบางคนในยุคสมัยเทคโนโลยีครอบงำกระทำอยู่นั้น บางคนก็ไม่รู้หรอกว่าอะไรควรอะไรไม่ควร คิดจะทำอะไรสนุก ๆ ตามอำเภอใจตลอดเวลา โดยไม่คำนึงถึงอารมณ์และความรู้สึกของคนที่ฟังเราเลยเนาะ นอกจากพ่อ-แม่ ญาติ ๆ ก็คุณครูนี่แหละครับที่เราควรให้ความเคารพและควรทำตนให้ดี เพราะคุณครูนั้นไม่ได้รู้จักคุณเป็นการส่วนตัวที่ขนาดจะทราบถึงนิสัยของคุณหรอกครับ        สิ่งที่เราเจอเราขอสรุปตามความเข้าใจและตามประสบการณ์ เกี่ยวกับเด็กที่พูดอะไรไม่รู้จักกาลเทศะนะครับ (กรณีนี้พบเจอมากที...

แอบมอง (Peek)

       คุณเคยลองแอบมองใครสักคนไหม??? แล้วความรู้สึกเป็นอย่างไร???        เป็นธรรมดาที่หัวใจเรากำลังต้องการยืมใบหน้าหรือยืมตัวใครคนหนึ่ง มามโนว่าเขาเป็นคนของเรา เวลาเราทำอะไรเราก็มโนว่าเขาก็อยู่กับเรา ทั้ง ๆ ที่ความเป็นจริงแล้ว เขาอยู่ไกลจากคุณคนละซีกโลกเลยนะนั่น        แต่การเป็นคนที่แอบมองนั้นใช่ว่ามันจะเจ็บหรือมันไม่ได้ดั่งใจหรือไม่ได้หมายความว่าคุณจะแห้วนะ ดีเสียอีก เป็นความสุขทางสายตาของเรา การที่เราแอบมองใครคนนั้นแล้วเขามีความสุขนั้น เราก็พลอยมีความสุขตามไปด้วย แต่ถ้าเขาเกิดเศร้าขึ้นมาล่ะ เราก็อาจจะเป็นฮีโร่หรืออัศวินขี่ม้าขาวไปปลอบเขาก็ได้นะ ยังดีกว่าคนที่ไม่คิดจะทำอะไรเลยแล้วยัง..........ไปชอบเค้ายังจะทำให้เขาสนใจอีก สู้แอบมองห่าง ๆ แล้วไปเป็นฮีโร่ในอนาคตยังไม่ดีกว่าเหรอ        เราก็เคยนะแอบมองคนคนนั้นแล้วเราก็ยิ้มตามไป มันมีความสุขดี แม้ว่าในสายตาเขาไม่มีเราอยู่เลยก็ตาม การแอบมองก็มีประโยชน์เหมือนกันนะ ไม่อึดอัดทั้งสองฝ่าาย เราก็ไม่อึดอัดถึงอยากจะสารภาพความในใจสักเท่าไหนก็ตาม แค่มองตามองใบหน้าน...