เรื่องในวันนี้ที่จะปรากฏแก่สายตาของผู้อ่าน ขอบอกว่าเป็นเรื่องแรกที่เขียนด้วยความที่ไม่พอใจกับสิ่งที่เด็กบางคน ทำให้ผู้ใหญ่เห็น...เราโกรธแทนผู้ใหญ่กลุ่มนั้นนะ
กาลเทศะ เป็นอะไรที่มนุษย์ทุกคนควรรู้และควรมี แล้วเป็นอะไรที่เป็นพื้นฐานของสิ่งที่เรียกว่า 'มารยาท" ด้วย เป็นไปได้เหรอที่คนเราจะเป็นคนไม่รู้จักกาลเทศะ
ครับ มันมีแน่นอนครับท่าน ท่านไม่ได้เข้าใจผิดครับ ท่านคงจะเคยเจอกับตัวเองแน่
แล้วเด็กบางคนในยุคสมัยเทคโนโลยีครอบงำกระทำอยู่นั้น บางคนก็ไม่รู้หรอกว่าอะไรควรอะไรไม่ควร คิดจะทำอะไรสนุก ๆ ตามอำเภอใจตลอดเวลา โดยไม่คำนึงถึงอารมณ์และความรู้สึกของคนที่ฟังเราเลยเนาะ นอกจากพ่อ-แม่ ญาติ ๆ ก็คุณครูนี่แหละครับที่เราควรให้ความเคารพและควรทำตนให้ดี เพราะคุณครูนั้นไม่ได้รู้จักคุณเป็นการส่วนตัวที่ขนาดจะทราบถึงนิสัยของคุณหรอกครับ
สิ่งที่เราเจอเราขอสรุปตามความเข้าใจและตามประสบการณ์ เกี่ยวกับเด็กที่พูดอะไรไม่รู้จักกาลเทศะนะครับ (กรณีนี้พบเจอมากที่สุดคือ เด็ก-คุณครู)
1.เวลาคุณครูวานให้ทำอะไร สิ่งแรกที่เด็กกลุ่มนั้นจะทำ "โหครู ใช้คนอื่นดิ หนูไม่ว่าง" เราเคยได้ยินคำนี้ เราปรี๊ดมาก ปรี๊ดสุดขีด แต่พูดอะไรไม่ได้ ได้แต่คิดในใจว่า "ครูใช้แค่นี้ทำมาเป็นบ่น ทีครูเค้าสอนเมิงไม่รู้จักพักจักผ่อนไม่รู้จักเหนื่อยเค้ายังไม่บ่นอะไรเลย ครูใช้ก็ทำทำไป ไม่ไหวก็ให้เพื่อนช่วยหรือบอกกับครูดี ๆ เวรกรรม!!!" สุดจะทนจริง ๆ ถ้าเราเป็นครูเราก็ได้แต่นั่งเงียบแล้วกัดฟันพูดว่า "ไม่เป็นไรลูก ขอบใจนะ" แต่คุณไม่คิดจะย้อนไปถามตัวเองหน่อยเหรอว่าสิ่งที่คุณพูดไปนั้น มันเป็นสิ่งที่ไม่น่าประทับใจ ไม่ไพเราะเสนาะหูครูเลยนะ นี่คือข้อแรกที่เราอยากให้คุณคิด
2.เวลาคุณครูสอน เตือนสติเรา เรากลับลอยหน้าลอยตาไม่เปิดหู ไม่เปิดใจรับฟังเลย แล้วมาบ่นรำคาญ คุณไม่ลองคิดอะไรหน่อยเหรอ ถ้าพวกคุณไม่ทำอะไรผิด คุณครูจะไม่พูดอย่างนั้นเลย แต่นี่พวกคุณทำผิด คุณครูจึงได้พูดเช่นนั้น แล้วคุณน่ะลืมอะไรไปหรือเปล่าว่า คุณรำคาญแค่คุณครูมาเตือนสติเรามาบ่น จ้ำจี้จ้ำไชกับเรามากมายหรือตลอดเวลาเนี่ย ไม่ได้นึกเลยหรือว่าคุณครูเค้าก็ไม่อยากจะมาพูดอะไรแบบนี้ทั้ง ๆ ที่รู้ว่านักเรียนไม่ชอบ แต่มันเป็นหน้าที่ที่คุณครูคนหนึ่งจะทำได้ดีที่สุด คุณไม่ลองเอาคำพวกนั้นไปปรับปรุงตัวล่ะ อนาถจัง!!! นี่ก็คือข้อที่สองที่เราอยากให้คุณคิด
3.อันนี้ข้อสุดท้าย เวลาจะพูดอะไรกับคุณครูน่ะ ดูอารมณ์ ดูสีหน้า และดูสถานภาพหน่อยนะ ครูเป็นผู้ใหญ่ เราเป็นเพียงเด็ก ต่างคนต่างไม่ได้รู้จักกันมาตั้งแต่เกิด เอาจริง ๆ คุณไม่ได้เป็น 1 ในสมาชิกครอบครัวคุณครูเลย คุณครูก็ไม่ใช่สมาชิกในครอบครัวของคุณ เพราะฉะนั้น อย่าพูดอย่าทำอะไรที่มันไม่เหมาะสมกับคนที่ไม่สนิทกับคุณจริงแม้กระทั่งคุณครูเนี่ย เว้นไว้หน่อยเน้อ แล้วคุณจะเสียใจทีหลัง
เราเองก็ยอมรับว่าเคยพูดไม่ดีกับคุณครูหลายท่าน แต่ด้วยจิตสำนึกที่ถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เด็ก รู้ว่าอะไรที่พูดแล้วไม่ดียิ่งอยู่ต่อหน้า เราเลือกที่จะยกมือไหว้ขอโทษไปเลย มันง่ายดี ถึงครูบางคนอาจจะเฟลล์นิด ๆ แต่ก็ยังดีกว่าปล่อยให้มันยืดยาวไป เราก็รู้สึกไม่ดีนะ แล้วก็เก็บกลับมาคิด
จำไว้เลย คุณครูก็เหมือนพ่อ-แม่อีกท่านของเรา ถนอมในน้ำใจ รักษากิริยามารยาท สำนึกในพระคุณของคุณครูที่เคยอบรมบ่มวิชา มอบความรู้ ความรัก ความหวังดีที่ท่านมอบให้เราโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน สิ่งที่คุณครูนั้นอยากได้ที่สุดจากการประกอบอาชีพนี้คือ "ศิษย์เป็นคนดี มีอนาคตดี" เพราะฉะนั้น คุณครูเป็นอีกบุคคลที่คุณไม่ควรจะลืมเลย เราทุกคนต่างมีครู ครูจะเป็นอย่างไรท่านก็คือครู สิ่งที่เราควรทำตอนนี้ก็คือ ตั้งใจเรียน ไม่ทำให้คุณครูผิดหวัง เท่านั้นคุณครูทุกท่านก็ชื่นใจแล้วล่ะคุณเอ๋ย
#เป็นนักเรียนที่ดีรู้จักกาลเทศะเวลาจะพูดกับคุณครู
#มวลมนุษย์พึงรู้จักกาลเทศะ
#เคารพคุณครูรักคุณครูให้มากๆนะจ๊ะ
>>สุดท้าย คนเขียนก็ขอโทษคุณครูที่เคยพูดไม่ดี เคยทำไม่ดี ดื้อรั้นไปบ้าง แต่ยังไงศิษย์คนนี้ก็ยังรักคุณครูนะขอรับบ^^

ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น